Merhaba sevgili blog okuyucum. Uzun zamandır yazmıyorum vaktim çok az oluyor tek çocuklu bir anne iken uyku saatlerinde kendimi pc başında buluyordum bol bol yazıyordum. Ama iki çocuk olunca koşturmaktan bitap düşüp bilgisayarın kapağını bile açamıyorum. Ne zor çocuk yetiştirmek, evine, eşine ve kendine yetmek 24 saat az gelir oldu. Zeynep' in okul sorunları, ödevleri ufaklığın oyun istekleri bitmiyor ki. Bir de bu dönemde çalışıyor olsaydım düşünemiyorum.
Evet okudum mesleğim var ama Zeynep doğana kadarmış. Çocuk olunca işler daha zor oluyor artık anne oldunuz ve o minik bebeğin büyüme sorumluluğu sizde, baba bir yere kadar çocuğu yetiştirmek asıl olarak anneye düşüyor. Annelerin sırtına iki kat yük biniyor.
Çalışsaydım belki maddi olarak daha iyi yaşardık belki daha güzel bir evde otururduk; çalıştığım paranın bir kısmını bakıcıya verir çocuğun sıkıntısını gündüz çekmezdim ağlamalarını, tutturmalarını kafam rahat olurdu. Kalan diğer kısmıyla güzel giyinir kendime bakardım maddi özgürlüğüm ile belki kendimi güçlü hissederdim. Ama akşam eve gelince yorgunlukla çocuklarımla kaliteli vakit geçirir miydim bilmiyorum. Çalışan anne olmak zor.
Onun bu günleri asla geri gelmeyecek ilk anne demesini ben duydum, ilk adımını ben gördüm, ilk okul heyecanını birlikte yaşadık bunlar bana maddiyattan daha üstün. Ama doktor, avukat, öğretmen ne bileyim topluma yararlı bir konumum olsaydı belki işler değişebilirdi. Bana soruyorlar boşuna mı okudun o kadar sıkıntı çektin belki sağlık problemlerin de oluşmayacaktı ben çocuklarım için okudum onların sorularına cevap vermek için okudum diyorum.
Çalışan anneleri tebrik ediyorum her şeye yetebildikleri için ev hanımı anneleri de tebrik ediyorum gün boyu tek başına her sorunla başa çıkabildikleri için. Sonuç olarak iki şekilde de en kutsal meslek anne olmak. Bence herkes okuyabildiği kadar imkanları çerçevesinde okumalı özellikle kız çocukları.
